ในที่สุดก็ขายได้แล้ว~~~

posted on 20 Apr 2006 19:27 by worapoj1985 in iDiary, iMind

ความจริงในวันนี้นั้น ผมตั้งใจจะอัพบล็อกในเรื่องที่ผมเตรียมไว้แล้ว แต่เนื่องจากมีเรื่องที่ทำให้ผมรู้สึกดีจริงๆ เพราะ"มงกุฎไทย"ธุรกิจเล็กๆที่ผมตั้งใจทำและได้ลองขายดูตั้งแต่ต้นมีนาคมที่ผ่านมานั้น ขายได้แล้วในวันนี้เอง

ก่อนอื่นก็ต้องเล่ารายละเอียดแบบสังเขปก่อนนะครับว่ามงกุฎไทยคืออะไร

มงกุฎไทย คือชื่อยี่ห้อของพิมเสนน้ำ น้ำมันเหลือง น้ำมันไพล ที่ผมได้ผลิตและออกจำหน่ายเอง ผมได้แนวคิดตั้งแต่ตอน ม.ปลาย ตอนนั้นผมยังเรียนอยู่ที่วัดราชบพิธ ซึ่งในช่วงนั้นเองมีเพื่อนของผมอยู่คนนึง ได้ทำพิมเสนน้ำขาย ผมเองก็ได้แนวคิดเลยว่า หากทำขายโดยไม่มียี่ห้อ อาจจะขายลำบากพอสมควร ผมจึงเริ่มที่จะคิดที่จะริเริ่มทำ แต่ว่าในตอนนั้นผมเองก็ไม่รู้อะไรเลย ทั้งวิธีการผลิต แหล่งวัตถุดิบ คือเริ่มต้นจาก 1 ก็ว่าได้

ผมเองจึงต้องเริ่มที่จะเรียนรู้ หาข้อมูลทุกอย่างที่เกี่ยวข้องกับเรื่องดังกล่าว จากอาจารย์บ้าง เพื่อนบ้าง คนที่รู้จักบ้างและคนที่ไม่รู้จักบ้าง จนได้ขั้นตอนในการผลิตและข้อมูลจำเป็นที่ใช้สำหรับประกอบวิชาชีพดังกล่าว

ซึ่งนับตั้งแต่วันนั้นจนถึงวันนี้ก็ผ่านไป 2 ปีแล้ว ผมเองก็คิดได้ว่าน่าจะถึงเวลาที่จะลงมือได้แล้ว เพราะทั้งแหล่งเงินทุนที่ผมหาเองจากการทำงานซึ่งมีเก็บอยู่พอสมควร และข้อมูลที่ผมเองคิดว่าน่าจะเพียงพอแล้วนั้น เลยตัดสินใจลงมือปฏิบัติทันที

ผลปรากฏว่า แนวคิดทั้งหลายทั้งปวงที่ผมได้มองไว้กับการปฏิบัติจริงนั้นมันคนละเรื่องกันเลย เพราะสินค้าของผมนั้นขายไม่ออกเลยสักกะชิ้นเดียว ทุกอย่างที่ผมคาดคะเนไว้นั้นมันผิดหมด ทำให้ผมรู้ทันทีเลยว่าหลายๆอย่างในตัวผมนั้นไม่พร้อมที่จะลงมือทำธุรกิจจริงๆ ทั้งในเรื่องของคุณวุฒิที่เรายังไม่มีประสบการณ์ในทุกๆด้าน วัยวุฒิที่เรายังขาดทักษะในการต้องมาแบกรับภาระที่ทุกอย่างเราต้องจัดการทั้งหมด

จนหลังที่ผ่านมาไม่นานมานี้เอง ผมเองก็คิดที่จะยกเลิก มงกุฎไทย ทิ้ง แต่ก็มีความขัดแย้งในใจผมว่ามันควรจะหยุดพักก่อนดีหรือสู้กับมันจนถึงหยดสุดท้าย เพราะก็มีหลายคำปรึกษาที่ผมได้มาจากคนใกล้ตัว เช่น เราควรที่จะถอย ถ้าเรารู้ว่าทางข้างหน้าเป็นเหว และอีกคำปรึกษาก็บอกว่า ในเมื่อมาไกลขนาดนี้แล้ว ถึงแม้รู้ว่าข้างหน้าเป็นเหวก็จริงแต่มันก็น่าจะมีทางที่เราพอที่จะเดินละเหวนั้นไปได้ ทำให้ผมนั้นเครียดมากๆ บวกกับเรื่องที่ยังขายของไม่ได้ เลยไม่รู้จะตัดสินใจอย่างไรดี ความกลัว ความวิตกกังวล มันเข้ามาในหัวเต็มไปหมด

แต่แล้วหนทางที่ผมพอจะขายได้ก็ปรากฏออกมา เพราะเมื่อ 2 3 คืนก่อนนั้น ผมได้ลองปรึกษากับเพื่อนเก่าที่เรียนตั้งแต่สมัยตอน ม.ต้น เพื่อนคนนี้ให้แนวคิดที่ง่ายแสนง่ายมาก ที่ผมนั้นมองข้ามมันไป นั้นคือให้ผมออกไปขายตรงกับลูกค้าซะเองเลย ผมเลยคิดว่าต้องรีบเปลี่ยนแผนใหม่แล้ว แผนที่วางกันไว้เป็นแรมปีพักไว้ก่อน เอาแผนนี้แหละ ที่พึ่งได้เมื่อ 2 3 มาลงมือปฏิบัติกันเลย

ผมเลยตั้งเป้าหมายไปที่สีลม วันนี้พึ่งกลับมา ถึงแม้อาจจะขายได้พอสมควร ไม่มาก ไม่น้อย แต่ก็ถือว่าขายได้แล้ว มันทำให้ผมใจชื่นขึ้นมาเยอะพอสมควร ถึงแม้อาจจะผิดแผน ผิดกับสิ่งที่ผมคาดหวังไว้ แต่ผมเชื่อว่าเป้าหมายสูงสุดของการทำการค้า นั้นก็คือให้ผลิตภัณฑ์ของตัวเองขายได้

มาถึงตรงนี้ ผมมองว่าตัวผมเองยังขาดทักษะอีกหลายๆด้าน ทำให้ผมคิดว่า ก่อนที่จะบินได้นั้น ต้องรู้จักคลานเสียก่อน จึงจำเป็นที่ผมต้องไปเรียนรู้อะไรอีกเยอะ บางทีผมต้องไปเริ่มต้นที่การเป็นลูกจ้างที่ทำงานพื้นฐาน เพื่อที่จะเพิ่มประสบการณ์ให้แก่ตัวเอง การเรียนรู้บนความไม่รู้และผมต้องรับผิดชอบทุกอย่างมันเจ็บปวดจริง นั้นคือบทเรียนที่ผมได้รับ แต่ถ้าสามารถอดทนและเรียนรู้กับมันได้ เส้นชัยของความสำเร็จก็จะรออยู่อย่างแน่นอน

ทิ้งท้ายด้วยคำขอบคุณจากใจผมจริงๆ เพราะหากไม่มีบุคลเหล่านี้ ผมคงไม่มีโอกาสมาเขียนบล็อกในครั้งนี้อย่างแน่นอน

ขอบคุณ เบิรด์ เพื่อนที่ราชบพิธ ที่ให้จุดเริ่มต้นของไอเดียการทำพิมเสนน้ำ

ขอบคุณ พระครูสิลิฐ สรคุณ พระอาจารย์ที่วัดราชประดิษฐ์ ที่ตั้งชื่อยี่ห้อ มงกุฎไทย ให้กับผมและยังให้คำปรึกษาที่ดีเสมอมา

ขอบคุณ อ.พวงทอง อาจารย์ที่สอน ม.ต้น ที่มัธยมวัดดาวคนอง กับเคล็ดลับในการทำพิมเสนน้ำพร้อมกับไอเดียดีๆที่ อ. ได้มอบให้ผม

ขอบคุณ อุกฤษ (Samanta) เพื่อนที่คบมาตั้งแต่ตอน ป. 2 ที่สัจจพิทยา ที่ช่วยออกแบบโลโก้ แผ่นพับ นามบัตรให้ พร้อมกับให้คำปรึกษาที่ดีและสุดโต่งในบางเรื่อง แต่ก็เป็นแรงผลักดันทำให้เราสามารถอดทนมาได้จนถึงวันนี้

ขอบคุณ ศรยุทธ เพื่อนที่คบตั้งแต่ตอน ม. 2 ที่มัธยมวัดดาวคนอง ที่ให้แนวคิดการขายตรงเมื่อ 2 3 วันก่อน ที่เราเองมองข้ามไปอย่างไม่น่าให้อภัยตัวเอง

ขอบคุณเพื่อนๆและคนที่ใกล้ชิดผมทุกคน ที่ให้กำลังใจผมและคำปรึกษาที่ดีเสมอมา

และที่ขาดไม่ได้คือ ขอบคุณผู้มาเยี่ยมชมบล็อกของผมทุกคน ที่อุตส่าห์อ่านมาตลอด ขอบคุณมากๆครับ

ทิ้งท้ายด้วยรูปที่ผมไปขายวันนี้ก็แล้วกัน ถ่ายโดย สาวทรูมูฟ ที่บริการให้เติมเงินมือถือข้างๆกับทีผมยืนขายอยู่

เริ่มงานขายตรงวันแรก สู้!สู้! ครับ

ถ้าเพื่อนๆไปแถวสีลม

ก็เข้ามาทักทายได้นะครับ

Comment

Comment:

Tweet

EU83Ql <a href="http://cldexfkyadlz.com/">cldexfkyadlz</a>, [url=http://ndinuipobtuv.com/]ndinuipobtuv[/url], [link=http://qsxvukvimgie.com/]qsxvukvimgie[/link], http://dxkzhkeoerdk.com/

#19 By kWVSRMusbYqY (109.205.115.114) on 2010-06-07 18:18

สนใจจะนำไปเป็นของพรีเมี่ยมให้ลูกค้าค่ะ ช่วยโทรกลับด้วยนะค่ะ 081 423 3188

#18 By ขายรถ (124.120.122.167) on 2009-07-18 14:38

น่าสนใจนะค่ะ

#17 By \ on 2009-05-18 22:32

#16 By MIke Jackson (66.232.97.32) on 2009-02-18 20:05

นับถือจิงๆค่ะ

#15 By MissNadia on 2008-08-21 01:46

อ.พวงทอง ขอให้เป็นเถ้าแก่เร็ว แต่อย่าลืมโทรหาอ.ที่โรงเรียนด้วย

#14 By อ.พวงทอง (125.25.109.228) on 2008-07-19 11:01

โทรหาอ.พวงทองที่โรงเรียนมัธยมวัดดาวคะนองด้วยนะค่ะ อ.ดีใจด้วยนะที่ประสบความสำเร็จ

#13 By พวงทอง (125.25.109.228) on 2008-07-19 11:00

ดีใจด้วยใจด้วยจากเด็เก่า ด.น 30 กั้ง 3/4

#12 By (118.175.151.172) on 2008-02-19 10:45

นั่นที่ CP-Tower รึเปล่าครับ ผมทำงานอยู่ที่นั้น(ชั้น26)พอดีเลย ถึงว่าเหมือนเห็นคุณคุ้นๆกับรูป

ถ้ามีโอกาสอีกจะุเ้ข้าไปทักครับ

#11 By Kross (58.9.17.133) on 2007-01-14 18:33

ขายวันไหนล่ะ

#10 By (202.57.176.84) on 2006-08-16 15:32

ละจะอุดหนุนแน่นอนค่ะ...
เจอแล้วทักละกันค่ะ

#9 By (203.209.122.242) on 2006-05-09 23:42

นับถือเลยค่ะ
เยี่ยมจริงๆ

#8 By mutsuki on 2006-05-05 22:12

สู้ๆค่ะ
ตั้งใจขายขนาดนี้ ข้าพเจ้าว่าต้องขายได้เยอะแน่ๆเลย
ข้าพเจ้าก็ชอบพิมเสนอ่ะ
แต่เอ๊ะ....ไม่เห็นมีบอกราคาเลยว่าขวดละเท่าไหร่

#7 By on 2006-04-24 10:52

พยายามเข้านะคะ

ขอให้ขายได้เยอะๆ น๊า

#6 By khwan khwan (158.108.210.230) on 2006-04-22 20:26

ถ้ามีโอกาสไปแถวสีลมจะพยายามหลบหนีแกนะ ไม่อยากเสียตังอ่ะ อิอิ ล้อเล่นจ้า เดี๋ยวจะแวะไปอุดหนุนนะ

#5 By โมเอง (202.28.62.245 /unknown, unknown) on 2006-04-22 14:38

ตาย!!!!!!มึงตายแน่55555
ล้อเล่นน่ะ.....ขายได้แล้วเก็บเงินเยอะๆมาทำโดกะกรูซะดีๆนะจ๊ะไอ้คุณวรพจน์
ปล.ยังไงก็ขอให้ขายดีๆนะโว้ย...สู้ไปอย่าบ่น
ปล.2 ทำไส่แว่นอ่ะ....กรูว่าน่าจะมีคนมาซื้อเยอะแน่ๆ

#4 By samanta (124.120.132.254) on 2006-04-21 10:31

พยามเข้านะค่ะพี่วอร์ เอาใจช่วยอีกแรงนะค่ะ แหะๆ,,,>///<,,,
ขอให้ขายดีนะค่ะ หงิหงิ สู้ๆนะค่ะ^^~
ทำไมม่ะใส่แว่นอ่ะค่ะ ใส่แล้วอาจจะขายดีกว่าที่คิด เคี๊ยกๆๆๆ=__,=b

#3 By hakururu✿ on 2006-04-21 01:10

สุดยอดค่ะ... สู้ๆ!!
เป็นแรงบันดาลใจให้เราเหมือนกัน ^^

#2 By Crying Rhyme (124.121.34.96) on 2006-04-20 19:54

สู้ๆครับ ด้วยความนับถือจากใจจริง

แล้วจะแวะไปซื้อครับ :D

#1 By soundsyndrome on 2006-04-20 19:43

worapoj@~@ View my profile

Recommend