มุมสบายๆ สไตล์iLoli

เจ็ดสิบเก้าพรรษาเกริกเกียรติก้อง

ทั่วหล้าซ่องบารมีแผ่ไพศาล

กษัตริย์ตรา ธ. เปี่ยมล้นราชธรรม

รวีวรรณสุขเกษมทรงพระเจริญ

ควรมิควรแล้วแต่จะโปรด

ด้วยเกล้าด้วยกระหม่อมขอเดชะ

ข้าพระพุทธเจ้า

วรพจน์ โกวิทขจร

...คนดีทำให้คนอื่นดีได้ หมายความว่าคนดี ทำให้เกิดความดีในสังคม คนอื่นก็ดีไปด้วย. ความเลวนั้นจะทำให้คนดีเป็นคนเลวก็ยาก แต่เป็นไปได้.ถ้าคนดีเข้มแข็งในความดี จะทำให้คนเลวมาทำให้คนดีเป็นคนเลวยาก.สำคัญอยู่ที่ความเข้มแข็งของคนดี...

...A good person can make another person good; it means that goodness will elicit goodness in society; other person will also be good. Evil will make a steadfast good person bad only with great difficulty; however, it is not impossible. If good people hold on tenaciously to their goodness, it will be difficult for evil people to influence them. The important thing is the strong will of the good person...

คัดตัดตอนจากพระราชดำรัสพระราชทานแก่คณะบุคคลต่างๆ ที่เข้าเฝ้าฯ ถวายชัยมงคลเนื่องในโอกาสวันเฉลิมพระชนมพรรษา
ณ ศาลาดุสิดาลัย สวนจิตรลดา พระราชวังดุสิต เมื่อวันพุธที่ ๔ ธันวาคม ๒๕๓๙

ก่อนอื่นเน้อ หากใครต้องการดูรูปงานคอสเพลย์ไมนิจิที่มาบุญครองเดือนธันวาคม ก็เชื้อเชิญจิ้มตรงนี้เลยจ้า

http://worapoj1985.exteen.com/20061203/mainichi-mbk-j-trends-celebration

พอดีช่วงนี้มีอีเวนท์ส่วนตัวเลยอัพถี่ไปหน่อย อิอิ

เมื่อวันศุกร์ที่ผ่านมาก็มีการจัดมิตติ้งเพื่อนเก่าสมัยประถมครั้งที่เท่าไรก็ไม่รู้ น่าจะเป็นครั้งที่ 4 หรือ 5 เนี่ยแหละ แต่ที่เขียนหัวข้อว่าซีซั่น 2 นั้นก็เพราะอัพลงในบล็อคครั้งนี้เป็นครั้งที่2

ไม่รู้เป็นเพราะอะไรจัดมิตติ้งมาตั้งหลายครั้งแล้ว ตอนนี้พวกเราก็จะขึ้นปี 4 แล้ว ถ้าเทียบจำนวนเพื่อนๆที่นัดเจอกันตอน ม.5 ในครั้งแรกนั้นมากันมากเหลือเกิน พักหลังๆเนี่ยเพื่อนๆก็มากันน้อยลงๆ ยังไงก็ตามแต่ก็อยากให้เพื่อนๆคนไหน ถ้าไม่ติดอะไรจริงๆ อยากให้มาร่วมสนุกด้วยกัน อย่างน้อยก็ถือว่ามาพูดคุยกับเพื่อนเก่าเพื่อนแก่กันบ้าง เพราะเท่าที่เราลองถามเพื่อนๆที่อื่น ว่ามีการติดต่อกับเพื่อนที่คบหากันตั้งแต่สมัยอนุบาลหรือประถมบ้างหรือเปล่า ร้อยละ 90 บอกว่าไม่ได้ติดต่อกันเลย

ฉะนั้นแล้วพวกเราถือว่าเป็นคนกลุ่มน้อยที่ถือว่าโชคดีมาก ที่ยังสามารถติดต่อเพื่อนๆในสมัยที่เรียนอนุบาลหรือประถมได้ ในมุมมองของเรานั้นคิดว่า ถ้าเรามีเพื่อนมีฝูงมาก ต่อไปภายภาคหน้าหากใครมีปัญหาหรือมีอะไรให้ช่วยกันได้ เพื่อนๆที่เราคบอยู่ก็สามารถพยุงช่วยเหลือซึ่งกันและกันได้ ยิ่งถ้าเป็นเพื่อนที่รู้จักคบมาตั้งแต่สมัยเด็ก แล้วยังติดต่อกันอยู่ เราคิดว่าเพื่อนกลุ่มนี้แหละที่จะคอบซับพอร์ตกันและกัน อย่างน้อยเราก็เรียนอยู่ที่เดียวกัน โตมาด้วยกัน อายุก็ไล่เลี่ยกัน ยังไงก็อยากเพื่อนๆที่เรียนสัจจด้วยกัน รักกันมากๆ เพราะยังไงเราก็เป็นเพื่อนกลุ่มแรกในชีวิต ในช่วงเวลาของการที่พวกเราทุกคนพึ่งที่จะเรียนรู้อยู่ในสังคมนั้นเอง

หมดเรื่องที่เราอยากที่จะให้เพื่อนๆลองไปคิดดูแล้ว ที่นี้ก็จะเป็นการรายงานและรูปในวันที่เราไปกินหมูกระทะละเน้อ

งานนี้คนที่ริ่เริ่มที่คิดจะจัดคืออุกฤษ แต่คนที่เลื่อนนัดให้เร็วขึ้นก็คือพรเทพ (ชื่อใหม่ชื่ออะไรจำไม่ได้วะโทษที) เราก็เห็นด้วยนะ เพราะช่วงที่อุกฤษคิดที่จะจัดนั้นเป็นช่วงคริสต์มาส ซึ่งเป็นช่วงสอบกลางภาคพอดี งั้นก็ถือว่าช่วงนี้เป็นช่วงเหมาะที่สุดแล้ว

พวกเรานัดเจอที่สัจจเวลา 5 โมงเย็น เราเองมาคนแรกเพราะอาจารย์ที่ ม. ไม่สอน ตามติดมาด้วยสมฤดี ที่แบกโน็ตบุ๊กมาเล่นด้วย ต่อด้วยอุกฤษ วีรพงษ์ บวร สายพร นิศากร นัดกัน 5 โมงเย็น มากันแค่นี้ก็ปาไปเกือบ 6 โมงแล้ว เหอๆ พวกเราก็เลยไปรอกันที่ร้านนานาหมูกระทะข้างๆวัดสุทธิ ไม่ไกลจากร.ร.เก่านัก

พอไปถึงที่ร้าน เพื่อนๆก็เริ่มทยอยกันมาเพิ่ม ก็มี กนก สุริยา พรเทพ ดนัยณัฐ นิทัศน์ อำนาจ ปิดท้ายด้วยชานน สรุปมากันทั้งหมด 14 ชีวิต ระหว่างที่ซัดโฮกหมูกระทะและก็คุยไปด้วย เราก็สังเกตว่าแม่คุณสมฤดีแกรีบกินมาก คือแบบประมาณว่าเพื่อนก็กินไปคุยไป แต่แม่คุณแกแอบซุ่ม อิอิ พอมารู้ความจริงว่า จะต้องรีบกลับก็เลยพอเข้าใจ ว่าแต่ค่าหมูกระทะคนละ 180 อะ สมฤดีกลับไปก่อนจ่ายแค่ 120 เองอะ ยังติดอยู่อีก 60 เน้อ (ล้อเล่นนะจ๊ะ)

ว่าแต่ที่แพงก็เพราะสั่งเบียร์มากินแหละ เราเองไม่ได้กินเลย แต่ก็ต้องร่วมแชร์ไปด้วย แต่โชคดีที่ไอ้คุณอุกฤษเคยติดที่เราเคยเลี้ยงหมูกระทะแถวบ้านมัน แล้วรสชาติก็........อะนะ เลยต้องมาเลี้ยงคืน เราก็เลยอิ่มจังตังค์อยู่ครบ 555555+

กว่าจะกินกันเสร็จก็ 4 ทุ่มกว่าแล้ว ก็เป็นจบการมิตติ้งแต่เพียงเท่านี้ ที่นี้ก็จะเป็นรูปบรรยากาศในงานละเน้อ

พูดถึงรูปก็ขอบ่นหน่อยเหอะ ความจริงเราเองก็ไม่มีกล้องอยู่แล้ว เห็นว่านานๆทีจะได้เห็นเพื่อนเก่าและพูดคุยกัน ก็เลยอยากถ่ายรูปเก็บไว้ เลยอุตส่าห์ไปยืมกล้องจากเพื่อนมา ความจริงแล้ว เรากะจะถ่ายรูปเพื่อนๆและบรรยากาศในงานมาเยอะๆ เพื่อที่จะได้ให้พวกเราทุกคนมีรูปดูไว้เป็นที่ระลึกกัน แต่.... ทำไมต้องแกล้งไม่ให้เราถ่ายด้วยรูปอะ เหอๆ เราเองก็แค่อยากจะถ่ายรูปก็เท่านั้นเอง ไม่ได้มีอะไรไปมากกว่านั้นจริงๆ อิอิ เรารู้อยู่เหมือนกันว่าจะแกล้งเราให้ขำขำก็เท่านั้นเอง ทำให้เราไม่ค่อยกล้าที่จะถ่ายในงานเท่าไรมากนัก เพราะกลัวโดนแกล้งอ่า ยังไงก็ตาม ครั้งหน้าเราขอหน่อยก็แล้วกันเน้อ อย่าแกล้งเราเถอะ เราอยากที่จะถ่ายรูปจริงๆนะ เราเองก็แอบน้อยใจเล็กๆเหมือนกันอะ แต่ไม่ได้โกรธนะ เพราะรู้ว่าแค่อยากแกล้งเรา หุหุหุ

เอาเป็นว่ามาดูรูปอันน้อยนิดกันดีกว่า แถมบางคนก็ติดน้อยด้วย ต้องขอโทษด้วยจริงๆนะ เพราะความจริงถ้าไม่โดนแกล้งก็จะประมาณว่ารูปมหาศาลแบบงานคอสเพลย์ที่เราไปถ่ายมาแหละ