มุมสบายๆ สไตล์iLoli

เมื่อช่วงก่อนเปิดเทอมผมได้มีโอกาสได้ทำงาน กับบริษัทตัวแทนจำหน่ายฮาร์ดแวร์คอมพิวเตอร์แห่งหนึ่ง ซึ่งก็เป็นงานพาร์ทไทม์ชั่วคราว ทำ 15 วัน ตำแหน่งที่ผมทำคือ PC (พนักงานแนะนำสินค้า) แต่ผมว่าน่าจะเป็น R&D มากกว่านะ เพราะเวลาที่ลูกค้าถามถึงเรื่องคุณสมบัติเชิงลึกของคอมพิวเตอร์ ผมก็พอตอบคำถามลูกค้าได้ ตรงนี้ผมก็อาศัยครูพักลักจำเอาจากโลกไซเบอร์สแปซ สำหรับค่าขนมที่ผมได้รับจ๊อบนี้ก็ไม่มากไม่น้อย ก็พอเพียงที่จะไปจ่ายค่าเทอมได้สบายๆ (เรียนรัฐบาลค่าเทอมชิวๆครับ)

ถึงแม้จะเป็นช่วงเวลาสั้นๆ แต่ผมก็ได้อะไรมาเยอะพอควร ผมก็เลยลองลิสต์เขียนเป็นข้อๆดูว่า ผมได้อะไรบ้างจากงานนี้

- ได้รู้ว่าการนั่งรถจากบ้านที่อยู่แถวพระราม 2 ไปที่ทำงานก็คือบางพลีก็ไกลใช้ได้เลยครับ

- ได้กินฝุ่นแดงๆที่อยู่หน้าห้างซึ่งกำลังทำถนนที่ไม่มีท่าทีว่าเสร็จ ผมว่ากินแทนข้าวได้แล้วมั้ง

- ได้สัมผัสชีวิตการตอกบัตรเป็นครั้งแรก บางครั้งไปสายก็แอบเครียดเหมือนกัน กลัวตอกไม่ทัน

- ได้เจอลูกค้าหลากหลายประเภท ทั้งเข้ามาแล้วซื้อเลยก็มี บางรายอธิบายจนน้ำลายจะท่วมห้างก็ขอดูก่อน

- เงินใช้ง่ายแต่หายาก

- การยืนวันละ 8 ชม. มันช่างรู้สึกดีจริงๆ

- ได้รู้ว่าเซลล์บางคนคิดแต่จะขายของอย่างเดียว โดยไม่คำนึงถึงจริยธรรม เชียร์สินค้าถือเป็นเรื่องปกติ แต่การโอ้อวดว่า อินเทลเซนทรีโนเป็นรุ่นเดียวกับดูออลคอลทู แถมยังโม้ว่าประกันถึง 5 ปี ซึ่งความจริงประกันแค่ 6 เดือน เพราะเป็นสินค้าล้างสต็อก

- สินค้าจำพวกล้างสต็อก ประเภทตัวโชว์ไม่ควรซื้อ เพราะผ่านการทดสอบมาไม้รู้กี่มือต่อกี่มือ ที่สำคัญ 60 % ที่ซื้อไป อีกไม่กี่วันก็กลับเข้าศูนย์ส่งซ่อม

- เวลาที่หัวหน้างานระดับ super visor บรีฟลูกน้องที ทำเอากินไม่ได้นอนไม่หลับไปหลายวัน

- ได้รู้ว่าโน๊ตบุ๊กยังไม่มีความจำเป็นกับผมในตอนนี้ เล่น Desktop ไปก่อนแหละดีแล้ว คล่องมือกว่าเยอะ

- วินโดว์วิสต้าไม่เจ๋งอย่างที่คิด สวยก็จริงแต่ต้องแลกกับแรมที่อยากให้เครื่องแรงจริงๆ ผมว่าต้อง 2 กิ๊กขึ้นไปนะ ผมเลยให้ฉายาไปว่า windows vista ultimate (ram) เพราะกินแรมไม่จำกัด

- ลองลง Mac OS 10.4.8 บน Laptop ดู รันได้ดี ไม่มีค้าง ทำให้ผมเริ่มตกหลุมรักแมคแล้ว ใช่งานไม่อยากอย่างที่คิด แต่ลองลง PC ที่บ้านกับค้างแฮะ สงสัยต้องหาแพคมาลงเพิ่ม (สงสัยต้องรบกวนไคโตะคุงอีกทีแล้ว หลังจากที่ได้แผ่น Mac มาจากไคโตะคุงมาลองเล่นดู)

- บูทที่ผมประจำอยู่ ในช่วงเสาร์อาทิตย์ จะมีพริตตี้มาโฟนด้วย พูดวันละ 4 รอบๆละ 15 นาที ได้ 2,000 บาท

- ผมลองคุยกับ PC ที่ขายด้วยกันดู หลายๆคนบอกว่าถ้าเลือกได้ก็คงไม่มายืนขายแบบนี้ไปวันๆ แต่เป็นข้อจำกัดในวุฒิการศึกษา บางคนอยากเรียนสูงๆ แต่ไม่มีโอกาสเนื่องด้วยปัจจัยทางการเงิน

- ได้รู้ว่าทีวี LCD BRAVIA จาก SONY ชัดจริงๆ เพราะอยู่ติดกับบูทผม ดูจนเบื่อไปข้างนึงเลย

ทั้งหมดนี้ก็คือสิ่งที่ผมได้จากการรับจ๊อบในคราวนี้ หลายๆข้อเป็นเรื่องดี เช่นกัน อีกหลายๆข้อก็ถือเป็นประสบการณ์ ซึ่งข้อคิดที่ผมได้ในบางเรื่อง ผมคิดได้มานานแล้ว แต่คิดอย่างเดียวก็คงไม่มีวันเข้าใจหรอกว่า เรื่องที่เราคิดจะเป็นไปตามที่เราคิดหรือไม่ ตราบใดที่ยังไม่สัมผัสด้วยตัวเอง ก็ไม่มีทางตระหนักถึงสิ่งที่อยู่ตรงหน้าได้เลย เพราะคำว่าตระหนักนั้นหมายถึง เราเข้าใจกับเรื่องที่อยู่ตรงหน้าอย่างถ่องแท้ คิดได้ก็เป็นเรื่องที่ดีแต่ก็อยู่ในวงจำกัดของจินตนาการ หากแต่เราได้เจอะเจอกับตัวเอง นั้นแหละเราได้ตระหนักและนั้นถือเป็นข้อเท็จจริงนั้นเอง

ทิ้งท้ายด้วยคำคมเช่นเคยนะครับ

คิดเพื่อก่อ ลงมือเพื่อตระหนัก

worapo@~@

เมื่อวานผมก็ได้ไปงานคอสเพลย์ที่ MBK สถานที่เก่าแก่ จัดงานประเภทนี้ทุกเสาร์แรกของเดือน และแน่นอนไปแล้วก็เอามาอัพบล็อกเหมือนเคย ว่าแต่จะโลลิอย่างชื่อบล็อกหรือไม่ก็ไปชมกันเองเลยคร๊าบบบ

ปล. สำหรับแท็กบล็อกทั้งหลายเจ้าของบล็อกไม่ได้ลืมน่อ เดี๋ยวมาอัพให้ชม หุหุ

เริ่มด้วยอาม่าโอ (ขอเผาคนกันเองก่อน หึหึ)

นู๋เมย์รู้มั้ยว่า ช็อคโกแลตที่ถืออยู่ เป็นตำนานเลยนะเนี่ย เพราะอยู่ช่องฟรีตบ้านพี่ถึง 2 เดือนเต็ม

น่ารักแบบนี้ ไม่มาลงบล็อกได้ไง อิอิ

อยากเป็นหมีที่อุ้มอยู่

คนขายทำเอาใจผมละลาย~~~

สาวแว่นแอบโหด ทำร้ายเคโรโระ อิอิ

ผมว่าไปงานไมนิจิทีไร อย่าลืมพกร่มไปด้วย ฝนตกทุกที

โพสท่าได้ใจมั่กๆ

สีโวโอลีนเพราะหรือไม่ผมไม่รู้ รู้แต่เพียงว่าคนสีน่าร๊ากก

โอ้ว~~~ คงโดนใจ สสวท.

น้องฝ้ายกับชุดนี้ช่างน่ารักแบบใสๆจริงๆ

แต่งหน้าได้จัดมาก 555+

นานๆได้เจอที เป็นเพราะผมนานมาแล้วที่ๆไม่ได้มางานคอสเนอะ นามิจังงงง

แอบหลอนใช้ได้

นิ้งหน่อง ก็ยังเจิดจ้าเหมือนเคย

ตอนที่ขึ้นไปร้องเพลงบนเวที เสียงได้ใจมาก แถมยังมีฝนตกปอยๆ เหมือนในเกมส์เลยแฮะ

ชู่ว...

เจ๊แนนไม่คอสก็ขอถ่ายได้

อุ๊ย เค้ารับไม่ได้

คุ้นๆมั้ยละครับ ชุดนี้

อันนี้ก็ด้วย

พึ่งมางานครั้งแรก ครั้งต่อไปก็มาบ่อยๆนะคร๊าบบ

สุดท้าย แต่ก็ไม่ท้ายสุด ด้วยนู๋เมย์อีกรูป

หมดแล้วจ้า see ya งานไหนก็ไม่รู้น่อ >_<